Kloosterzande

 

Niemand vraagt zich nog af of het zal waaien?
Die wind blaast constant en stevig, alleen de richting wil nog weleens variëren.
Daar is geen meer om peil op te trekken, zeker geen rit!

Parkeerplek.

 

Op eigen gelegenheid reed ik naar Kloosterzande om mezelf weer in beweging te krijgen.
Daar zag ik op de parkeerplek bekende fietsen staan en ja hoor, binnen zaten een aantal leden al aan de koffie.
Die hadden de nodige kilometers al afgelegd en waren al aan een bakje brouwsel toe.
Daar sloot ik me bij aan.
Later ook bij het peloton voor de resterende ronde.

Tijd voor koffie.

Deze twee ook.

 

Er was al gewaarschuwd voor grind op sommige polderwegen.
Zodra het warm wordt, schrikken de wegwerkers wakker en beginnen gelijk te strooien.
Daar kan geen parcoursuitzetters rekening mee houden.
Dat werd even voorzichtig in de Weststraat fietsen.

De boeren op het land hulden zich in stofwolken, een buitje zou welkom zijn.
Zelfs de polderwegen zijn stoffig, die mogen ze weleens stofzuigen!
Voelde ik dat nu goed?
Het begon iets te spetteren,…. het zou toch niet?
Niets loos, het bleef bij een losse spetter.

Alsmaar stempelen.

 

Gelukkig zijn er meer leden die foto’s maken van een fietstocht ergens heen en daarbij ook een verhaaltje aanleveren.
Zoals het eerste gedeelte van de Kloosterwindse Toertocht door George: om 08.18 uur vertrokken we van het ZKH om naar de medeploeggenoten te gaan die hopelijk zouden wachten op het Hofplein.

Hoe gaan we fietsen?

 

Vooraf was er nog overleg hoe de route te volgen.
Over de Kijkuit was een stuk langer dan de rit oppakken bij Groot Eiland.
Met Bram en Chris op kop op weg en bij de 8e verkorting een bordje met de aanwijzing 75 km.
Bij de Polderhoek was een stop, maar we waren net op weg, we gingen door!

Via de N238 en N290 richting Terhole, daar ontbraken wat pijlen.
Bij het Galgenveld vonden we die weer terug.
Nog even een lusje achter Terhole langs naar Zandberg, om zo weer op Kloosterzande en café ‘de Kastanje’ aan te gaan.
Even tijd voor de nodige rust en koffie.
Daar kwam Rob ook binnenvallen, die direct foto’s nam.

Daarna was het de beurt aan Wim om Chris aan kop af te lossen en gingen we het tweede deel van de tocht rijden.
In een lekker tempo snelden wij voort met momenten van oorverdovende stilte in de groep.
Die wind hè.
Bij Poonhaven werd de route verlaten, het was genoeg geweest!
Op de Reuzenhoeksedijk, bij de Drieweg, splitste de groep zich voor Zaamslag/Axel en Terneuzen.

Het was een mooie en rustige rit.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.