Sterritten

 

Zaterdag

 
Zo de eerste sterrit zit er weer op, die was naar Bentille.
Het was voor iedereen wennen.
Voor de stempelaars, de koffiejuffrouw en de deelnemers.
Onwennig werden de twee jaar geleden de zo vertrouwde handelingen weer hervat.

Klaar voor een sterrit.

 

Erg druk was het niet bij de vertrekplaats op Axel.

Weer in de rij staan voor je stempel.

 

Zeker ook voor ons, dat we weer in een grote zaal met allemaal toerfietsers bijeen kwamen.
Koffie bestellen aan de toog en het opdrinken met z’n allen aan een tafeltje.
Het was bijna weer als vanouds en dat allemaal zonder mondmasker.
Ondertussen steeds bekenden begroeten, we zagen elkaar weer.

Als vanouds je bakkie doen.

 

Het weer was nog steeds uitmuntend te noemen.
Fris bij vertrek, maar eenmaal warm gedraaid is het heerlijk door de polders te fietsen.
Het aangehouden vriendelijke tempo hielp daar ook zeker aan mee.
Onderweg lagen nog genoeg restanten van afgewaaide takken.

Naar de overkant graag.

De pont voor ons alleen.

Plek zat.

Ontspannen tijdens de overtocht.

 

Na de stempelplaats op weg naar het pontje van Sluiskil,
Voor sommige nog steeds een belevenis en we konden er gelijk op rijden.

Er moest nog een foto van de pont gemaakt worden.

 

Nog iets waar aan gewend moest geraken: de kilometers weer in je boekje schrijven.

We zullen er wel gewoon in worden!

 

Zondag

 
De rit vrezend, besloten een aantal leden de sterrit te gaan rijden.
Met aangepaste snelheid werd er een ronde gedaan, want er stond een smerige koude stijve bries.
Het zonnetje verwarmde ons nauwelijks.
Zolang er nog onderweg gepraat werd, was de snelheid goed en er werd wat afgekletst.
Onderweg sloten we ons nog aan bij een andere groep fietsers in de hoop dat ze ook naar de stempelplaats zouden rijden.
Helaas, bij de eerste kruising gingen zij de verkeerde kant op.

Eindelijk koffie.

 

Tegen de wind in bereikten we de ‘Bourgondiër’ en na het stempelen werd een beker warme koffie op waarde geschat.

Wat vind je van de kleuren?

 

Aan de tafel kwam ook de nieuwe kleding te praat en werd er al een tipje van de sluier gelicht.
Gelijk weer een discussie over zwarte of gekleurde broek!
We zien wel wat het wordt en het seizoen is nog lang.

Stempeltafel.

Tijd voor een praatje.

 

De sterritrijders waren net weer buiten of de deelnemers aan de rit kwamen eraan.
Aan de verhitte gezichten te zien hadden ze veel tegenwind overwonnen.
Blijkbaar dezelfde als die de sterritrijders hadden, al zagen die er nog fris uit.

Een rondje fietsen.

 

Wederom kwamen de toerfietsers van alle kanten en werd er verheugd gegroet en gesproken.
Dat alles weer zonder beperking kon, een beperking die voor vele te lang duurde.

Wie gaat de taart winnen?

 

Men kijkt nu al uit naar de Sterrittencompetitie.
De strijd van goedwillendheid en ploegenspel!

Een stukje maar!

 

Dit was mijn beloning na twee dagen sterrit rijden.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.