Slik

 

Het hoeft maar even te regenen of de boeren moeten met hun tractor het land op.
Dat is hun goed recht, maar bij het verlaten van het perceel laten ze zoveel achter dat een beetje polderweg al aardig op een akker gaat lijken.
Overal liggen kluiten aarde te glinsteren en als daar weer een buitje overgaat, is het een modderbaan.
Geen bordje slik te bekennen!

Zondag was ik al vroeg op weg, een half uur eerder dan het toerbriefje aangaf, om de dreigende regen voor te zijn.
Ik heb dan wel een nieuw opvouwbaar regenjasje aangeschaft, maar het is toch niet de bedoeling dat dat al gelijk nat en vies wordt.
Het gevolg was wel dat alles van achteren bespikkeld werd door het opspattende slik, een spatbord vond ik niet nodig.
Mijn fiets heeft er lange tijd niet zo uitgezien.

Blubber.

 

Toch was het tijdens mijn rondje Vogel gewoon droog.
De slik echter niet en dat merkte ik wel.
Op sommige plekken moest ik flink aanzetten, werd zelfs soms behoorlijk afgeremd.
De modder hoopte zich op tussen achterwiel en frame en over een kasseienstrook hobbelen hielp ook niet.
Niet mekkeren, gewoon doortrappen!

Modder.

 

Gauw, voordat het ging regenen, m’n fiets goed afgespoten.
Schoonmaken doe ik later wel!

Aan de horizon werd het al donker.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.