Kneut

 

Samen met Kees reed ik achteraan.
Het weer was prachtig, droog, zonnig en wat wind.
Na een tijdje vroeg Kees waar we eigenlijk naar toe gingen.
Goede vraag, dat wist ik ook niet ik volg gewoon.

Over de Evertsdam rijdend kan je alle kanten op, we gingen richting Vrouwstraat.
Dat wordt dan richting België.
Langs de Langelede en dan kan je naar het pontje van Terdonk of Lochristie.
De brug van Mendonk werd de scherprechter, gaan we er over of niet?
Onderweg kreeg George nog malheur met z’n ketting, maar dat was gauw opgelost.

Bij de ‘Kneut’ binnen.

We gingen erover, dus dan gaan we naar de ‘Kneut’.
Dat is lang geleden dat we daar geweest zijn.

Naar binnen en een plek zoeken, de ruimte was zelfs iets groter geworden.
Inge zette haar stoel bij de haard om naar het vlammenspel te kijken.

 

Dat hield ze maar even vol, het werd haar al gauw veel te warm.

De ‘Kneut’.

 

Ondertussen bestelde ik het drinkwerk en vroeg gelijk wat de koffie en thee kostte.
‘Eén euro en een half’.
‘Hoeveel’ vroeg ik verbaasd en kreeg het zelfde antwoord.
Kom daar maar eens om in Nederland!

Op veilige afstand blijven.

Allemaal kijkers.

Lachen om de opmerkingen.

Bandenwerk.

Verkavelingsweg.

 

De terugweg was bijna dezelfde als de heenweg.
Precies in de bocht Biezenstraat en Verkavelingsweg reed Monnie plat.
Als woorden konden helpen dan stonden we daar nog.
Met behulp van de befaamde CO2-pomp waren we weer gauw op weg.
Helaas, in de Gravin Mariaweg liep de band weer leeg, daar hielp geen pompen meer aan.

We hebben een fijne tocht gereden en kregen al lentegevoelens.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.