IJzendijke

 

Op het Hofplein stond iedereen in de schaduw te wachten.
Het zou een benauwde rit worden.

Allemaal in de schaduw.

 

Doevig, windrijk en een temperatuur die schommelde tussen 29C en 34C.
Gelukkig niet hoger, maar jammer genoeg niet lager.
Het was dat er af en toe een wolk voor de zon gleed, anders was het volop puffen geweest.
Nu mopperden we niet zo op de wind, stond die er niet dan hadden we in een deken van warmte gereden.

Even bijkomen.

 

Nu hadden we de hoop dat er met deze temperaturen we iets rustiger zouden rijden.
Helaas, we stormden op IJzendijke aan.
De fietsen konden aan de haag afkoelen.

Het pronkstuk aan de ketting.

 

De bidons konden het niet bijhouden, het was dorstig weer.

Betalen en dan pas de stempel.

 

Zoals het hoort stonden we keurig in de rij voor de stempeltafel.
Het terras in IJzendijke was bezet en men zat het liefst allemaal onder de parasol.
Binnen was het ook koel.

Op het terras.

 

Normaal werkt iedereen mee als er foto’s gemaakt worden.
Deze twee dames dus duidelijk niet, je moet wat geduld hebben met ze.
Verder zijn ze best aardig.

Doe niet zo ondeugend.

Ja, die kan het ook.

Die kan ook ondeugend doen.

Ze kunnen er ook leuk en braaf uitzien.

 

Met de wind meestal achter reden we weer naar huis.
Terneuzen dacht via de Herbert H. Dowweg naar de sluizen sneller thuis te zijn en gingen bij de Lovenpolderstraat recht door.
Wat deed de rest van het peloton, die ging aan de andere kant via de Lovendijk ook richting de sluizen.
Puf om ze in te halen hadden we niet meer.

Zo heerlijk koel!

 

Door de warmte zocht men, eenmaal thuisgekomen, naar iets koels en dat lag bij mij in de koelkast.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.