Milieu

 

Op donderdagmorgen tijdens Hemelvaart ging ik met mijn vrouw ‘dauwtrappen’ op de fiets.
We reden langs de Schelde aan de zoute kant.
Als je vroeg vertrekt kom je alleen maar toerfietsers tegen en is het verder stil langs het water.
De snelheid lag niet hoog en ik alle tijd om rond me heen te kijken.

Milieuvervuiling.

 

Mijn vrouw bepaalde nu eens de route en ergens gingen we weer de dijk over.
Daar op de afslag lag een verfrommeld binnenbandje.
Was gelijk even verontwaardigd.
Wat voor moeite is het om je lekke bandje weer bij je te steken!
Ergens staat er wel een vuilnisbak waar je het in kan doen als het teveel moeite is om dat bij je te houden.
Het hoort zéker niet zo achteloos in de natuur neergegooid te worden.

Natuur dichtbij.

 

Nadat ik er een foto van getrokken had, liep ik terug naar mijn fiets.
Een groepje toerfietsers reed mij voorbij waarvan één naar me riep om dat bandje mee te nemen.
We weten het wel!
Maar waarom die ene niet die alles achter zich laat en zich nergens om bekommert!

De natuur als afvalbak.

 

Het bandje heb ik opgeraapt en in een afvalbak gedaan die nog geen honderd meter verder stond.
We hebben al een kwalijke naam als snelle onrustfietsers, maar er zijn toch zaken waar we het goede voorbeeld in kunnen geven.

Pech onderweg is vervelend, maar nog vervelender is om je rotzooi achter te laten.

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.