Polder

 

Het was toch nog wat frisjes.
Na de koffie vertrok ik voor een zondagsritje door de polders.
Op het nieuws hadden ze het over weinig wind en veel zon, of was het nu andersom!
Mogelijk dat mijn conditie nog niet helemaal ten top was, op sommige stukken moest ik toch flink doortrappen.

Vlak en kaal in het grensgebied.

 

Zeeuws-Vlaanderen is vlak, maar het begint ook kaal te worden.
De kettingzaag doet overal snerpend en meedogenloos zijn werk.
Je kan onderhand tot aan Brussel kijken!

Stammetjes.

 

Overal liggen in mootjes gezaagde bomen langs de kant van de weg.
Geen bomen meer; om mijn fiets tegenaan te zetten, er tegen aan te pissen, geven geen luwte meer en geen enkele schaduw.
Tegen de tijd dat de nieuwe aanplant dat allemaal weer aankan, heb ik mijn rijwiel mogelijk al aan de wilgen gehangen.

Een wit lint.

 

Het enige wat de strakke bermen nog doorbrak waren witte krokussen die de vroegere ‘dodendraad’ markeerden.
De bomen die nog fier overeind staan geven al een lentegevoel.

Lentetooi.

 

De lente laat zich niet tegenhouden en schielijk toont het zijn kleuren.
Sommige wilgen zijn al mooi geknot

Geknot.

Polderzicht.

 

Op weg naar de vermaledijde Pouckedijk die toch telkens getrotseerd wordt.

Pouckedijk.

 

Dat was deze keer een makkie, want de wind blies in de rug.
Zo draaide ik mijn rondje door de polders waar de klaarliggende akkers langzaam aan opdroogden.
Verbleekten in de zon en de schrale wind.
Gelukkig komt er weer regen midden in de week.

Het is toch heerlijk om zo rond te fietsen en van de natuur te genieten!

 

 

Comments

  1. Monnie IJsebaert says

    Rob, mooi stukje en ook leuke foto’s. De wind wordt ieder jaar meer lijkt het wel. Misschien ook met klimaatverandering te maken?

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.