Gedrag

 

Er kan geen dag voorbij gaan of er wordt in de krant vermeld hoe de wielrenner zich weer eens misdragen heeft.
‘Wielrenner’ wat wordt daar allemaal onder verstaan?

Dat is de toerfietser.

Voor de meeste is het een onaangenaam persoon die roekeloos rijdt en zich veel te snel over wegen voortbeweegt.
Van verre kan je ze al zien aankomen in hun schreeuwend gekleurde tenues of ze doemen plotseling achter je op.
Wij zijn gewoon de pispaal van het verkeer.

 

Moeilijk in te schatten hoe hard ze gaan.

Ook wij worden geconfronteerd met dat ander soort fietsers; de e-fietsers, de speed pedelecs, ligfietsen, e-steps en wat er al niet meer wordt verzonnen om van de schaarse ruimte op de wegen gebruik te maken.
Liefst dat het nog sneller gaat dan al die anderen.

 

Wij, als toerfietsers, zijn nieuwsgierig waar het dan allemaal over gaat?
De algemene conclusie is vaak: alles wat misgaat met een fiets is onze eigen schuld.
Wij reageren wat genuanceerder en weten ook wel dat een toerfietser weleens de fout ingaat.
Uitwassen houd je altijd, maar om gelijk zo te generaliseren!

Het schrikbeeld van iedere toerfietser.

 

Na die conclusie mogen we gerust de mening stellen dat álle weggebruikers een kort lontje gekregen hebben, we tolereren niemand meer op ons stukje weg.
Er wordt te weinig geanticipeerd op situaties en is tolerantie soms ver te zoeken.
We kennen allemaal wel gevallen waarin dat voorkwam en voor ons nadelig uitpakte.
Wij dus ook zitten te foeteren op alles en iedereen.

Wie heeft voorrang?

 

Weet niet hoe het in andere fietsgroepen toegaat, maar als we aan ons zelf als club spiegelen, vind ik dat we ons goed aan de verkeersregels houden en ruimte aan anderen gunnen.
Soms nemen wij gewoon voorrang en gaan we er maar gemakzuchtig vanuit dat het overige verkeer ons als groep doorlaat en dat goedkeurt, maar over het algemeen zijn we veilig bezig.

 

Het verkeer heden ten dagen is veranderd, het is drukker, agressiever en sneller geworden, terwijl wij als toerfietser ontspannen met onze sport bezig zijn.
Moet een auto met 80 km/h een groep fietsers passeren op een smal polderweggetje?
Versperren wij dat weggetje niet als we stoppen omdat we de weg niet meer weten of platrijden!
Zijn toerfietsers een gevaar op de weg voor anderen?
De oplossing is simpel: gun elkaar de ruimte.

Goed muziekje?

 

Zijn we een obstakel geworden omdat veel fietsers tegenwoordig met van die ‘oortjes’ rondrijden en niet meer op ons roepen of bellen reageren door de afspelende muziek en ons dan verbaast zien passeren?
Wat te denken van al die fietsers bij wie hun smartphone zowat aan hun hoofd vastgekleefd zit.

Trapondersteuning.

 

Ouderen die niets horen en zwalkend met hun te zware e-fiets zich voortbewegen, de zgn. e-brigade!
Massaal zwermen die uit na twaalf uur ‘s middags.
Ons meewarig nastaren omdat wij nog gewoon trappen zonder ondersteuning.

Even niet opletten!

 

Doen we in de auto meer dan het sturen alleen en schrikken van een opdoemende fietser die normaal aan het verkeer meedoet?
Zou het liggen aan al die verkeersbelemmeringen: nauwe verkeersremmers, al die paaltjes en drempels dat er minder plaats is en daardoor de agressie is toegenomen.

Weinig ruimte ernaast!

Meningen, stellingen en vragen over het intensieve verkeer.
Zelf ben ik van mening dat het nog wel meevalt in Zeeuws-Vlaanderen.

 

Mogen wij ook eens egoïstisch zijn en eens verlangen dat andere weggebruikers eens met ons rekening zal houden?
Het verandert niets aan ons gedrag op de weg met elkaar, dat zal helaas erger worden.

Het bekende vingertje.

Een opmerking als: ‘dat ze niet tot pulp worden gereden, puur door arrogantie en het zure chagrijn waarmee ze niet aan de kant gaan’, typeert vaak hoe kortzichtig een automobilist kan zijn in het weggebruik.

 

De ‘heilige koe’ moet en zal boven alle weggebruikers voorrang hebben en de weinige ruimte voor zich zelf opeisen.
Een auto die snelheid mindert en iets aan de kant gaat voor een groep fietsers is een zeldzaamheid, zeker in Nederland.
Wat moet je tegen de ‘gestaalde perfectie’ doen?
Zij zitten metalen kooien, terwijl wij alleen onze helm hebben als bescherming.

Druk op het fietspad?

 

Met voetgangers kan je nog weleens in discussie gaan, maar de meeste auto’s toeteren alleen maar en jakkeren je het liefst op volle snelheid voorbij.
Wij als toerfietser zitten dan wel met samen geknepen billen op het zadel.
Het eigen ‘ik’ prefereert steeds meer en daar willen en zullen we geen afstand van doen.
Die ‘ik’ is ook verantwoordelijk voor zijn eigen gedragingen.

Niet altijd belangrijk.

 

Wees bewust van uw eigen gedrag en voorkom conflicten.
Ook een volgende keer willen we weer ongehavend en met plezier, met de koersfiets, aan het verkeer kunnen deelnemen.

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.