Lofzang

 

We zijn allemaal verslingerd op onze fiets, die we graag gevoelens toedichten zoals alleen wij dat kunnen doen.
Onze fiets heeft een ziel en elke welopgevoede wielertoerist zal nooit vertrekken met een vuile of slecht afgestelde fiets.
Alles moet soepel draaien en het minste geringste storend geluid maakt ons maar ongerust.

Glimmend.

 

Want eigenlijk vormt ons lichaam een eenheid met onze fiets, wiens mooie verschijning ons fietsplezier verhoogt.
Elke leeftijd heeft zo zijn kracht en zijn beperkingen.
Uit deze mooie vaststelling ontstond het gevoel van de vrije, zelf gekozen snelheid waarmee we onze tochten kunnen volbrengen.
De essentie is dat we ons goed voelen op de fiets, ook bij de aankomst na een lange uitstap.

Terraswerk hoort er ook bij.

 

Men wordt een toerfietser zoals men een religie aanhangt: of men heeft het geloof of men heeft het niet.
Toerfietsen laat ons een onvermoed verbondenheid ontdekken, dat we het echte fietsplezier, waaraan wij ons hart aan kunnen ophalen, alleen onder elkaar, met onze gelijkgestemde toerfietsers weten te delen.
U heeft toch ook wel de spottende blikken en de meewarige knipogen opgemerkt van mensen langs de weg, die totaal onwetend zijn over het plezier dat we uit onze heldendaden putten?
Voor hen blijven we altijd halvegaren, miskende Tour winnaars.

Een peloton.

 

Deze aangename sport vraagt geen superprestaties, maar geeft wel veel voldoening en mentale gezondheid.
Toerfietsen ‘goed’ beoefenen is zoiets als een ‘goed’ schilderij: men beschrijft het niet, maar men geniet ervan.
We fietsen voor onszelf, voor onze gezondheid en niet ten koste ervan.
Men moet zijn metgezellen goed kiezen en dat is weer afhankelijk van de vereniging waarin je bij aangesloten voelt.

Ergens ten lande.

 

Er bestaat een opmerkelijk verschil tussen een beroepswielrenner en een toerfietser, ook al gebruiken ze hetzelfde ‘werktuig’.
Hoe graag we hetzelfde materiaal wensen, onze motivatie is toch totaal anders, de fiets is onze broodwinning niet.
Het geeft aan dat in ieder van ons wel wat geheim eergevoel schuilt: een drijvende kracht die we met elkaar gemeen hebben.

Plezier.

 

Waar komt het dan op neer: het plezier, het genoegen, zelfs het zichzelf volledig uitleven?
Wat telt is het beleven.
De fiets bevrijdt ons van de dagelijkse beslommeringen, het beleven dat veel meer is dan de som der dingen van het bestaan ervan.
Denk er eens aan als u gaat fietsen en ontdek de volle waarde van uw keuze.

A.Jacquemin

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.