Lachen

 

Lach er maar om, maar ik heb in mijn lange fietscarrière ooit eens het geel gedragen.
Goed, het niveau was gelijk aan dat van de kelderklasse van het toerfietsen, maar toch!
De kleur stond me goed.
Pontificaal met helm en koersbril, mijn snor nog niet grijs.

Klaar voor de tweede etappe.

 

De andere leden van de fietsploeg hadden nog van die worstenhelmpjes op, dat is nog zo 1992!
Martin van Drongelen en Cees van de Straate, met als chauffeur Jaap van Minnen op de materiaalwagen.
Dat waren nog eens tijden, dat we als ‘dinky-toys’ renners ons gingen meten met de groten.

Een zoen, een zoen, daar is het om te doen!

 

Achter mij stond mijn Giant koersfiets.
Waarmee ik de dag nadat ik hem kocht al tegen een schuurtje reed.
Dat waren leuke momenten uit het leven van toerfietsers, die na één ronde uit de koers gehaald werden.

We waren al gedubbeld.

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.