Regen

 

Ik heb er nog mee in mijn hand gestaan, m’n regenjack.
Was er van overtuigd dat het droog zou blijven.
Fris vond ik het wel, dus trok ik mijn shirt met lange mouwen aan.
Op de verzamelplek stond ik al te puffen en de anderen merkten op dat ik wel erg zou gaan zweten.
Daar kon ik niet mee zitten op die woensdagmiddag.

Verzamelpunt.

 

De brug hadden we als gewoonlijk tegen, dus dat werd weer wachten.
Konden we even van het warme weer genieten, want de temperatuur was aangenaam.

Altijd weer die brug!

 

De dames Inge en Elize gingen op kop rijden en hielden er goed het tempo in.
Het lag in de bedoeling dat we koffie zouden gaan drinken in Breskens.
Uit die richting kwam een donkere wolk aandrijven en dat voorspelde veel nattigheid.
Op de Schenkeldijk voelden we dat al, nog niet verontrustend.
We draaiden en keerden zodanig dat we steeds dichter bij die bui kwamen.
Op de Hogewegdijk zaten we er middenin en werd de route gauw verlegd naar IJzendijke.

Nat!

Plassen.

 

Doornat betraden we het etablissement voor de koffie, hete koffie.
Het was maar goed dat we doorfietsten, want op donderdag zouden we voor een gesloten deur hebben gestaan.

We waren op tijd.

 

We hielden keurig de corona afstand en gluurden hoopvol naar buiten.
Wanneer zou het droog worden?
Het werd al minder, richting Breskens werd het al lichter.

De koffie was warm.

Sfeervol.

Da’s pas koffie.

Op juiste afstand van elkaar.

Even uitleggen.

Doen we nog een bakkie?

 

Op het zicht leek het droog te worden en we gingen weer op weg.
Een enkeling had toch maar zijn regenjack aangetrokken, van de rest lag dat gewoon thuis.
Sommigen wilden toch naar Breskens, richting de droge kant.
We besloten maar langs de N61 naar de brug te rijden.
Gelukkig haalden we de bui in en tot de brug reden we in de regen.
Werden we nu nat door die regen of door het opspattende water?

Nog even buienradar raadplegen.

We gaan gewoon.

We hielden het niet doog.

 

Hoe langer we in de regen reden, hoe meer de schijven van Elize haar fiets begonnen te zingen.
Ze kon er onderhand een liedje mee spelen.
Ik was blij met mijn shirt met lange mouwen, het hielp niet tegen de regen, maar warm was het wel.
Na de brug hield het op met regenen, dat maakte voor ons niet veel meer uit, we waren toch al nat!

Wat vertel je me nu!

 

Bij vertrek verkondigde Monnie dat het droog zou blijven en dat verklaarde hij ook voor aankomende zondag.

Dat vertrouwen is nu toch enigszins verminderd.

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.