Kranten

 

Moedeloos werd zijn vader ervan.
‘Ga maar naar je opa’ en zo werd ik geconfronteerd met een krantenfiets.
De term fiets was dit geval allang gepasseerd, een haveloos barrel!

Krantenfiets.

 

Zijn voorwiel werd geremd door een cantelever-systeem.
Na zoveel jaren eiste de slijtage zijn tol, de binnenkabel brak.

Cantelever-systeem.

 

Na inspectie waren er meer onderdelen die gebreken vertoonden.
Remblokjes waar het metaal al door kwam, buitenkabel gescheurd, een zadel die kapot en los zat.
Had het nog wel zin om dat allemaal te repareren?
Als opa begin je er toch aan.

Versleten.

 

Een belangrijk onderdeel ontbrak en dat was het driehoekje waar de kabel naar de cantelevers gaan.
Geen fietsenmaker in Terneuzen had zoiets en een boete riskeren om even naar Werner te gaan was het ook niet waard.
Wat nu?

Deukje.

 

‘Ik ga wel zoeken, opa, misschien ligt het nog ergens’.
Na een aantal minuten stond hij er weer met zijn fiets en het verloren onderdeel.

Het verloren onderdeel.

 

Daarna was het euvel van versleten remmen gauw opgelost.
Hier en daar nog de oliespuit zijn werk laten doen en tevreden fietste mijn kleinzoon weer de poort uit.
Een trotse opa achterlatend.

De ketting was wel gesmeerd!

 

Wat je allemaal niet voor je kleinkinderen over hebt!

 

 

Comments

  1. Monnie IJsebaert says

    Een echte opa met een paar gouden handjes.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.