Boekhoute

 

Aandachtig had ik afgelopen woensdagmiddag de banen van de rode vlekken op Buienradar bestudeerd.
Het moest me lukken om droog te blijven.
Wind stond er maar weinig, dus wat let me om mijn koersfiets weer eens uit te laten.

Het was heerlijk om weer ongedwongen rond te fietsen zonder schichtig rond te kijken of erergens geen gendarme verdekt opgesteld stond zodra je de grens overstak.
Tevens was ik benieuwd of er nog veranderingen in België waren na al die tijd.
Niets, alles nog hetzelfde.
Alleen de ‘Gouden Appel’ was dicht en leeg, geen stoelen meer buiten.
Voorgoed gesloten!

Het is gedaan, leeg!

 

Boven België hingen loodgrijze wolken, zwanger van regen.
Bij de Schapendijk lag alles nat en ik hoopte, voordat die buien gingen bevallen, weer droog thuis te zijn.
Voelde wel van alles tegen mijn armen tikken.
Gelukkig waren het, in alle soorten en maten, insecten.
Een paar druppels voelde ik wel na Boekhoute, maar dat stelde niks voor.

Scheurhoekstraat of Gezustersstraat?

 

Na de kasseien van de Scheurhoekstraat weer de grens over.
De Binnenpolderweg lag er gewoon droog bij en de rest van de wegen ook.
Zouden de weergoden het nog niet weten dat de grens weer open was?

Een uurtje later wisten ze het wel.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.