Luctor

 

Het doet toch zeer zo’n foto te zien.
Hoe verlangen we hier weer naar om ergens gezellig een bakkie te doen.
Daarna terug op de fiets te stappen om tevreden naar huis te rijden.
Helaas!
Omstandigheden en ter bescherming van ons zelf moeten we ons ritje alleen of in gezelschap van één ander doen.

Voorlopig de laatste groepfoto.

 

Soms krijg ik een Strava-rit te zien van andere leden, het begin van zo’n tocht is veelal hetzelfde.
Zondag viel het me op; op verschillende tijdstippen werd er die dag langs de kassen gefietst.
Hopelijk elkaar ergens tegen te komen om dan toch maar samen verder te gaan.

Wat zou het weer gezellig zijn.

 

Toch houden we afstand.
Terwijl ik met iemand op afstand stond te praten, passeerde een lid en later fietste ver voor me uit een ander.

De grens met België stelt soms niet veel meer voor.
Misschien de reden waarom veel Belgen bij ons straffeloos rondfietsen, veelal met z’n tweeën.
Die barricade moet tot 8 juni duren!

Open gesloten grens.

 

Het blijven onzekere tijden, maar we zullen onze spreuk van Zeeland eer aan doen:

‘Luctor et Emergo’.

 

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.