Graauw

 

Bij het opendoen van de gordijnen scheen de zon me tegemoet.
Al zwiepten de takken in de toppen van de bomen vervaarlijk.
Gauw wassen en aankleden voor een tocht naar Graauw.
Voor ik mijn helm had opgezet was die zon alweer verdwenen en grijnsde het grauw me toe.
Donkergrijs met de dreiging van regen.

Toch de fiets uit de schuur gehaald en op weg gegaan.
Ik ging in m’n eentje, dan kan ik zelf het tempo bepalen tegen die wind in.
Daar stond weer volop van met vlagen regen, waarom moet het altijd op zondag zo tekeer gaan?
Gelukkig kreeg ik het meeste van opzij, maar vanaf Duivenhoek naar Graauw, op de Meloweg, blies die vol in mijn gezicht.

Eindelijk koffie en steeds meer blauw op de weg.

 

Graauw werd bereikt en de koffie ook.
Er zaten al wat leden van TC. Axel aan het bruine brouwsel en ze vertelden dat Hans onderuit gereden was door een auto.
Een scheur in zijn voorhoofd, die gehecht moest worden, werd veroorzaakt door zijn bril.
Zijn fiets en kleding waren ook beschadigd.
Hij werd gelijk door de veroorzaker weggebracht.
Bij dat ongeval kneusde Cor zijn duim, maar kon doorrijden.
Het is altijd schrikken van zo’n bericht.

Plaats des onheils?

 

Na vertrek uit Graauw probeerde ik zoveel mogelijk in het oppertje terug te rijden.
Helaas, dat lukte maar op een paar plekken, verder was het gewoon het stuur goed vasthouden en beuken!
Je krijgt van dat weer nog niet echt een lente gevoel.

Lentebodes?

 

Op de Zaamslagsedijk kijk ik altijd naar de boom waar die oude fietsband aanhangt.
Hé…die band is weg.
Na jaren heeft het zijn houvast verloren en ligt nu in het gras.

Weg band!

 

Om mijn snelheid tegen de wind in op de Reuzenhoeksedijk wat te beteugelen, had de gemeente daar een chicane aangelegd.
Nu moet ik wel stellen dat die niet meer zo hoog lag.
Kon makkelijk bloemetjes plukken.

Chicane.

 

Het was weer een zware rit.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.