Kroon

 

Bij het van huis rijden op zaterdag vroeg ik me af hoeveel er bij het bushokje van het ZKH zouden staan?
Dat viel mee, daar stonden al vier leden te wachten.
Op het Hofplein nog eens twee dames, zo waren ze weer in de meerderheid.
De bestemming werd Koewacht, een bakkie doen bij ‘de Grens’.

De ‘onverschrokkenen’.

 

Natuurlijk werd Buienradar nog geraadpleegd en daar was maar één wolkje op te zien die recht over zou komen rond 09.00 uur.
De weesperikelen van de voorgaande dagen in gedachten zou dat wolkje wel meevallen.
We waren de rotonde bij de Drie Schouwen nog maar net over of we kregen de bui om 09.04 uur over ons heen.
Enkelen trokken hun regenjasjes aan, maar na een kilometer gingen twee dames rechtsomkeer, zo hoefde het voor hun niet meer.

Zondag ziet het er wel heel slecht uit.

 

Het restant fietste verder en gingen de Groenedijk in.
Op de Haverlandeweg riep Wim dat hij blauw zag, in de lucht wel te verstaan.
Regenen deed het al niet meer.
Buienradar geeft dus niet altijd ‘valse berichten’ af.
We kregen zelfs de zon te zien.
Het fietspad langs de provinciale weg lag bezaaid met eikels die onder je banden vandaan schoten.
Iemand noemde ze ooit ‘groene mörkers’.

We kwamen steeds dichter bij Koewacht en de vraag rees: zou die al open zijn?
Nee dus, we waren te vroeg want het was nog maar 09.57 uur en de luiken waren nog dicht.
Dan maar naar Heikant, die zou wel open zijn.
Ook niet.
Volgens Lia moest er in St. Jansteen wel iets open zijn.
We waren al wat sceptisch geworden.
Ze had gelijk, café ‘de Kroon’ was open.
Eindelijk konden we aan de koffie.
Daar keek ik in de gezichten van Lia en Anita, die waren gespikkeld door de blubber.
Wim en ‘ik-zei-de-gek’ hadden daar geen last van.

Zie de blauwe lucht achter ons.

Dan is er de koffie.

 

Het is niet zo erg om helemaal naar ‘Steen’ te rijden, maar de wind stond uit het westen.
Dat werd stampen richting huis.
We bleven wel wantrouwig betreffende het weer.
De wolken werden steeds grijzer.

Slechts één was er al overgestoken.

 

Gaan we nog over de ‘Pokkendijk’?
Natuurlijk, we trotseren nu alles.
Na de Pouckedijk stond Jan van Tanneke walnoten te rapen en misschien vroeg hij zich af: waar is Tanneke?
Die zat zich vast thuis te verbijten dat ze niet verder mee gefietst was.
We hielden het de rest van de rit gewoon droog.

Voor een bak koffie rijden we toch wat af!

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.