Aardenburg

 

Naar Cadzand wordt de sterrit meestal de ‘windrit’ genoemd.
De tocht naar Aardenburg mogen we rustig bestempelen als de ‘regenrit’.
Heel wat keren zijn we daar nat van teruggekomen, zo ook deze dag weer.

De brug heen tegen.

 

Het was geen uitnodigend weer, wat misschien de reden kon zijn dat we maar met zeven man op weg gingen.
Man, er was geen vrouw bij?
De weinige wind hadden we eerst tegen.
We bleven stug doorgaan ondanks de enkele druppel die we voelden.

Nog even buiten zitten.

 

De aankomst in Aardenburg was droog, maar amper zaten we op het terras van de koffie te genieten of het begon serieus te druppelen.
Gauw naar binnen.

We werden ontvangen door een kleuterklasje.

 

Volgens Gerrit regende het behoorlijk, hij zag door het raam veel druppels op het voetbalveld vallen.
We gingen toch weer op weg en het bleek dat al die druppels van een beregeningssproeier te zijn!

De regen van Gerrit.

 

Aardenburg is een leuk plaatsje, maar als het regent glimmen de straten daar verraderlijk.

Ons grootste probleem op de terugweg was: is die wind nu gedraaid of niet?

In Watervliet hadden ze zeker een verkeersdrempel over toen ze het wegdek daar verbeterde.
Die hadden ze maar bij de versmalling en andere drempel bijgelegd.
‘Fietsertje pesten’?

De brug hadden we zowel heen als terug tegen.
We kregen de indruk dat de brug nu voor elk vaartuig opendraaide.
We hadden eigenlijk weinig van de regen te duchten, alleen tussen Aardenburg en Watervliet voelden we nattigheid.

De brug terug tegen.

 

Een beetje vent is dat gewend en smelten doen we er ook niet van.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.