Sluiskil

 

Vroeger had je stayeren achter grote motoren.
Altijd machtig om te zien en te horen.

Tegenwoordig razen die motoren achter de renners aan.
‘Het kan verkeren’, zei Bredero al lang gelden.

Lees het plakkaat maar op de voorruit.

Weer eens wat anders dan banden plakken.

 

Het was koud en winderig bij de start, ondanks een uitbundige zon.
De echte A-renners stonden te bibberen aan startlijn.
Die konden zich warm rijden tegen de straffe wind.

De echte A-renners.

 

Als het fietsen niet meer zo gaat, dan is er nog altijd deze mogelijkheid bij onze club!

Ander werk voor onze motard in de club?

 

’s Middags gingen de B-rijders op weg voor hun tocht tegen de wind.
Iedereen zat lekker ingepakt en de neuzen ingesmeerd.

Het is niet gebruikelijk dat we van start af gelijk naar de stempelpost rijden.
Aan de linkerkant de brug over, bij de stoplichten oversteken, terug richting de brug om daar vlak voor naar beneden te gaan naar de rotonde, brug onderdoor en naar Sluiskil voor een stempel.
We waren nog geeneens moe noch de remmen warm.
Sommigen wilden alweer terug naar huis?

In draf naar binnen.

In de rij…

 

Het werd een vluggertje bij Dallinga, stempelen en weer naar buiten.
Je bijna geen tijd voor een stroopwafel en foto’s te nemen.

…weer naar buiten, en…

…weer op weg.

 

De Sasse brug over en richting….eh, waarheen?
Halverwege sloeg ik af, moest op tijd weer thuis zijn.
De rest vervolgde stoïcijns hun weg tegen de wind.

Voor de koffie werd naar Heikant gegaan.

Bijkomen met koffie.

 

De zon was er al, nu nog lekkere temperaturen!

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.