Geur

 

Het was nog net geen strijd op leven en dood.
De afstand van 60 km tegen de onstuimige weerselementen tijdens de Erpelkapperstocht was genoeg.

Had geen droge draad meer aan mijn lijf en ondanks de behaaglijke warmte in de ‘Bourgondiër’ begon ik het toch koud te krijgen.
Dat kwam misschien ook door de waterstand in mijn fietsschoenen.

Keurig schoon!

 

Eenmaal thuis alles de wasmachine in en de koersschoenen voor de kachel: drogen maar!

De volgende dag hing er toch een bedenkelijke geur.
Na snuffelen bleken het die schoenen te zijn.
Er mee naar buiten en de spuitbussen met geurvreters er op los gelaten.

Nu staan ze in de bijkeuken verder op te drogen.
De geur is die van viooltjes en jasmijn.
Er is ook met geweld in die schoenen tekeer gegaan.
De laatste krachten zakten daar in weg met de odeur van inspanning.

Mocht het weer eens verbeteren dan staan ze weer fris en droog klaar voor de volgende kilometers.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.