Erpelkapperstocht

 

Al voor de rolluiken of gordijnen opengingen werd er op de smartphone gekeken.
Wat gaven Buienradar en Weerplaza en anderen aan voor weer?
De vooruitzichten waren niet best.
Wind en regen zou ons deel worden.

Het was een rit van ons eigen, er moest dus gereden worden.
Anders had ik weer tussen de vette lappen gekropen.
Een aantal leden deed dat wel, want we misten er wel een paar.

De motormuizen aan de koffie.

 

De motormannen zaten al klaar, daar heb je echt wat aan.
Al zaten die wel dik ingepakt.
Bedankt mannen.

Toch regende het niet echt door en bij het ZKH stond niemand te wachten.
Gelukkig kwamen er op het Hofplein nog leden tevoorschijn.
Met de wind achter naar de ‘Bourgondiër’.
Daar waren andere leden al aanwezig, ze kwamen met de auto.
Ook zaten er een aantal deelnemers te wachten.
Jammer, nu moesten we toch gaan rijden.
Anders hadden we gelijk aan de verloting kunnen beginnen.

De enigste van ‘Avanti’.

Even wachten voor we vertrekken.

 

Bij het inschrijven kreeg ieder een lootje en gelet op het aantal deelnemers en dat ‘Avanti’ verstek liet gaan, moest iedereen toch prijs hebben?
De inschrijftafel zat al aan de appeltaart en koffie.
Die moest ik nog verdienen!

Stempeltafel aan de appeltaart.

Cees en Anita in de regen.

Restant appeltaart.

 

Stipt om 09.00 uur vertrokken 66 deelnemers achter de motoren aan, die wisten de weg.

De fietsen zijn te tellen.

De ‘motards’.

De volgwagen met lege aanhanger.

Verzamelen.

 

Het eerste stuk was tegen de wind naar de Tweede Verkorting.
Op de Bosdreef, Pouckedijk naar ’t Veer hadden we de wind mee, dat fietste lekker.

Reuzenhoek, Val gaf weer tegenwind.
Er werd toch een behoorlijke snelheid aangehouden.
Na de Griete tot Zeedorp moesten we af en toe in de remmen knijpen om de snelheid niet te hoog te laten worden.
De wind blies behoorlijk.

Genomen uit een behaaglijke auto

 

Wat je voor de wind wegrijdt moet je ook tegen de wind terug fietsen.
Dat merkten we wel na Ossenisse en van aflossers niets te zien.
Op de Hooglandsedijk en Zoutlandsedijk was het volop tegen de wind boksen en we kregen nog meer van die dijken, vooral richting Hengstdijk.

Op de Langenieuwstraat en Lamswaarde moesten we tussen de carnavalswagens laveren en de volgwagen moest zelfs stoppen.
Gelukkig vonden ze ons nog terug.
De Boudeloodijk was geen probleem, ook daar de wind van achteren.
De Havendijk werd mijn Waterloo, het tankje raakte leeg en gaf gewillig de koppositie over.

Op de havendijk.

Einde Havendijk linksaf.

 

Ineens waren we de motoren kwijt, reden zij of reden wij verkeerd?
Ook uit het peloton kwamen geen corrigerende geluiden.

Zo zien de motorrijders er van voren uit.

 

Dat werd dus één rechte lijn terug naar Absdale en de ‘Bourgondiër’.
Het laatste stuk reden twee deelnemers op kop en brachten ons naar de verdiende koffie en een ‘donkere’.

Uitblazen van de rit.

Koffie voor wat warmte.

‘Yara’ in nieuwe kleding.

 

Het waaide hard en er viel regen en de vraag is dan gerechtvaardigd: ben ik nu nat van het zweten of van de regen.
Het zal wel het laatste zijn want onder de stoelen kwamen plasjes te liggen.
Koud was het zeker niet.

Nieuwe lootjes.

 

Van de voorzitter kregen we nieuwe lootjes.
Als je lootjes uitdeelt waar geen dubbele nummers van bestaan, dan heeft niemand prijs.

Op dit lot zat prijs.

 

Bram wist precies aan wie hij de lootjes uitdeelde en kon zowaar zeggen wie prijs had.

 

 

 

Zoals gezegd, bijna iedereen had prijs en de taarten, tulbanden en worsten werden eerlijk verdeeld.
Probleem was wel hoe dat heel thuis te krijgen?

Die ‘donkere’ zijn verdiend.

Restanten van de tulband, hete thee en koffie.

 

De strijd is gestreden en de kilometers hebben we niet hoeven te kopen!

 

De beelden spreken voor zich.

 

Comments

  1. http://Monnie%20IJsebaert says

    Havendijk pas je Waterloo? Had van mij 20 km eerder gemogen.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.