Nieuwjaarsveldrit 2019

 

Het was weer een heel spektakel op 06 januari in de dreven van Axel.
Drukte in de vroege uren van de dag.

Voor die drukte kon plaatsvinden, moest er wel de nodige voorbereidingen gemaakt worden.
Dat begon al op 19 december vorig jaar.
In ‘de Bourgondiër’ werd een vergadering belegd om de laatste puntjes op de ‘i’ te zetten.
Alles moet kloppen en dat iedereen weet wat zijn inbreng is.
Dat het niet alleen papierwerk bleek, toont deze ernstige foto van die vergadering.

De sfeer zat er goed in.

 

Zondag werd dus de grote dag, het ging nu gebeuren.
Voor dag en dauw waren de helpers bezig om alles in gereedheid te brengen.
Veel leden die hielpen waren al twee dagen bezig.

Voor mij was het de afspuitplaats die ik met mijn kleinzoon in orde maakte.
Ik heb weer vele soorten en maten fietsen voorbij zien komen en hun berijders, in alle kleuren en maten en van alle leeftijden.

Tegen koude handen!

Kleuren in een grauwe ochtend.

Zelfs oude kleuren.

Elektrisch, hoe af te spuiten?

Kleurrijker.

Fleurig.

 

Even de brandslangen uitrollen is ook geen sinecure.
Met behulp van een brandweerman werd er voldoende water opgepompt om alle deelnemers te voorzien om hun fietsen af te spuiten.
Dat ging niet zonder slag of stoot als de manometer niets wil aangeven.
De slangen aan elkaar koppelen zonder de speciale sleutels vereiste spierkracht.
Uiteindelijk waren we gereed om de eersten te verwelkomen.

Even een slang uitleggen.

Laat ze maar komen.

 

Je verwacht dat er mankementen te verhelpen zijn aan fietsen?
Een deelneemster had problemen met de ritssluiting van haar fietsjack en wie mocht haar helpen?
Opgelucht kon ze vertrekken, om na haar ronde door mij weer uit haar jas te laten helpen.

Al pech voor de start.

Deze dames zijn er altijd, maar rijden nooit mee.

 

Verheugend voor de penningmeester was dat de deelnemers maar bleven toekomen.
Het was zoeken naar een parkeerplek voor de auto.

Het goede weer zal er wel aan mee gewerkt hebben; een temperatuur van 6C, droog en weinig wind.
De inschrijftafel had het er maar druk mee.

Een komen en gaan.

Niet dringen.

Keurig in de rij.

De inschrijvers.

Er wordt tevreden gekeken.

 

In het donker werd er vertrokken al bleven sommigen zich nog plakken om een bakje koffie te doen.

Drukte voor de start.

Wachten duurt lang.

In het licht zult U de weg vinden.

Verzamelen.

Nog even koffie tanken.

Overleg met de voorzitter.

 

De toeloop naar de afspuitplaats verliep regelmatig en de meesten wisten die ook te vinden, zonder dat er verwijzingsborden waren aangebracht.

Even helpen.

Het wordt al minder.

Zelf afspuiten.

Goedgehelmde dames.

De laatsten.

 

Je fiets kan je op alle manieren schoonmaken, het resultaat is een propere vervoermiddel.

Dit gaat wel erg ver.

 

De borden naar de douches gaf wel enige verwarring, de pijlen van de heren stonden verkeerd.
Ze werden keurig daar naar toe geleid.

De pijlen staan verkeerd.

Het vrouwelijke symbool is toch anders!

 

Bij het afspuiten hoorden we veel loftuigingen over de tocht, welke afstand ook.
Men was gewoon tevreden en daar doen we het voor.
Jammer was wel dat iemand mogelijk een fiets teveel meegenomen heeft.
Niet leuk voor de gedupeerde als voor de organisatie.

Vermist!

 

Hans en Wim hadden het druk met de kinderrit waar zelfs een een heel gezin aan meedeed.
Er waren opvallend veel jongeren die meereden.

Gaat het nog duren?

Ongedurig.

Op weg.

Koude oren?

Toch gehaald en een trotse vader.

Nu nog schoonmaken.

Begeleider van de jeugd.

Trotse begeleiders.

 

Er zijn zelfs bewegende beelden.

 

Dorst is van alle leeftijden en dan is zo’n bidon zeker welkom.

Dorst!

Nog meer dorst.

 

Ondertussen was het topdrukte in de keuken.
De soepdames roerden de ballen en schepten de bakjes met overtuiging vol en smeerden de boterhammen met beleid.

Met de beheerder.

Zit er wel genoeg op?

Een praatje tussendoor.

Vele handen maken….

Wat allemaal in de keuken plaatsvind.

 

Sommige leden reden ook hun rondje.

In de kantine heerste al een gezellige sfeer.
Blij dat de veldtocht goed verlopen is en de dorst kan worden weggespoeld.

Gezelligheid in de kantine.

De meeste helpers verdienen wel een donkere.

Ze zijn verdiend.

 

Het was nu wachten op laatste veldrijder, langzaam werd het rustiger bij het afspuiten en werd er langzaam weer afgebroken.
Het loskoppelen van de brandslangen kostte nogmaals kracht.

In de tent op de verzorgingspost was het hard werken om al de deelnemers aan hun natje en droogje te helpen.

Drukte bij de tent.

Feest in de tent.

Het is wel aanpoten!

De juiste route nemen!

 

Na hun werk kwam de verzorgingsploeg terug om de overblijfselen terug te brengen.
Bananen, peperkoeken, flessen water en cola.
Ook de dranghekken werden gelost.

Onderwijl werd er driftig door de dames alles weer gekuist.
Even stoffen, vegen en soppen.
Het leek wel of er geen meute besmeurde veldfietsers in de kantine geweest waren.

Kuizen.

Vloer vegen.

Soppen.

 

Tegen 15.00 uur was alles weer opgeruimd.
Met een tevreden gevoel werd op dag succesvol verlopen dag een pint genuttigd.

Waar kijken zij naar?

Veldrijden!

Na gedane arbeid is het goed even onderuit te zakken.

Napraten.

Jullie ook bedankt.

Het is afzien, zo’n pint.

Fietsen met de jeugd maakt hongerig.

Het is niet allemaal bier wat er vloeit.

 

De inschrijfformulieren moeten ook nog gecontroleerd en geteld worden.
Er waren zo’n 650 deelnemers en getal waar we trots op mogen zijn.
Vooral omdat alles soepel is verlopen.

Natellen.

 

We kunnen weer trots zijn dat alles weer goed verlopen is.

 

Comments

  1. http://Monnie%20IJsebaert says

    Gelikt stukje Rob. Bedankt.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.