Koffierit

 

Afgelopen zondag konden we nog genieten van het mooie nazomerweer.
De bijgevoegde tekst op het toerbriefje dat, bij minder weer zal de koffierit naar St. Niklaas naar een latere datum verschoven worden, was niet nodig geweest.

Bij het ZKH stonden vier leden te wachten op onze grote leider die de weg naar St. Niklaas wist.
Helaas, wie er kwam geen Michiel.
We gingen een minuut later dan de afgesproken tijd weg.
Hij komt meestal krap aan de tijd op het verzamelpunt aan.
Hoe moest dat nu verder?

Gelukkig stonden op het Hofplein nog enkelen te wachten.
Nog steeds geen Chiel in zicht.
We werden al wat zenuwachtig: wie weet de weg?
Gelukkig kwam hij met de auto.
Eerst dachten we nog dat hij als volger zou fungeren met zo’n luidspreker op zijn dak constant aanwijzingen roepen hoe te gaan.

Past het wel?

 

Uit de achterbak kwam gelukkig zijn fiets, zijn achterband gaf nog steeds problemen.
Op tijd vertrokken we naar St. Niklaas, mooi weer, lekkere temperatuur en een flinke wind.
Het is echt herfst, want de meeste fietspaden waren bedekt met gekleurde bladeren.
Je kon de volle breedte bijna niet zien.

Ergens.

 

Onderweg stopte Chris even omdat zijn tellertje niets meer aangaf.
Dat werd gelijk benut om even overtollige ballast weg te werken.
Gelukkig hadden we een elektrieker die dat euvel later verhielp.
Alle batterijen vernieuwen was zijn oordeel.

Geen kilometer teveel, hè.

 

Alle polderweggetjes rond Meerdonk, Vrasene en St. Gillis-Waas hebben we zo’n beetje bereden.
Via kronkelwegen die nooit ergens leken uit te komen, kwamen we toch in de buurt van ons doel.
Even dachten we nog dat hij richting Antwerpen zou koersen.
Tot we de Gouden glans van het Mariabeeld (Miet Verguld) op de Onze-Lieve-Vrouw-van-Bijstand-der-Christenenkerk zagen opdoemen.

St. Niklaas werd bereikt en toen was er eindelijk koffie.

Wachten op de koffie en andere versnaperingen.

 

Op de terugweg had Chiel nog een aantal wegen voor ons in petto waar we nog nooit overheen gereden waren, zoals langs het Kanaal van Stekene.
Dat allemaal rond Klein-Sinaai waar we toch regelmatig komen.
Leuke rustieke wegen!
Chris reed met Chiel op kop en de weg draaide mooi naar rechts, we zagen Chris in de bocht hangen en van ons vandaan rijden.
Chiel had toch duidelijk naar links gewezen.

We reden door naar Axel om Chiel op het Hofplein af te leveren.
Daarna ging ieder zijns weegs.

We hadden een mooie en gezellige tocht gereden die iets langer was dan opgegeven.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.