Drongen

 

Op het Hofplein werd de gebruikelijke vraag gesteld: ‘waar gaan we naar toe’?
Chiel riep: ‘naar Drongen’.
Ho, ho, op de ranglijst van favoriete tochten staat Drongen bij mij toch in de onderste regionen.

Chiel verzekerde mij echter dat we over rustieke wegen zouden gaan.
Goed, dat is dan wel een kilometertje meer maar dan heb je ook iets moois!
Chiel had geen woord teveel gezegd.

Naar Drongen zou gefietst worden indien de weersomstandigheden dat zouden toelaten.
Windstil, droog en fris was het die zaterdagmorgen met de nodige grondmist.
De zon had veel werk om door de nevel heen te branden.

Voor vertrek wilde ik nog een groepsfoto maken.
Maar handschoenen werken niet op zo’n ‘strijkglas’.
Daarom maar in Drongen dat geprobeerd, het succes was navenant.

Niet erg scherp genomen.

Nog een tweede bakkie doen.

 

Vlak voor vertrek waren de dames in druk conclaaf gewikkeld.
Wim riep dat hij niet de hele dag de tijd had, waarop Lia riposteerde ‘Ik ben de hele dag vrij’.
Daar had hij geen antwoord op en de dames hadden hun laatste woord.

We bleven de rustieke wegen huiswaarts volgen.
Soms moesten we een drukke weg oversteken met verkeerslichten.
Een voorrijder kon nog net de andere kant bereiken.
De gezegde: als er één schaap over de dam is, ging hier niet op.
Dus één ram stond aan de overkant van de baan te wachten.

Wachten!

 

Het werd een mooie tocht langs soms onbekende wegen.
Geurende mosterdzaadvelden en bomen die nu volop in de herfstkleuren staan markeerden de polderwegen.
Tegen het einde van de rit begon de zon aan kracht te winnen en maakte het helemaal heerlijk fietsweer en dat eind oktober.

Het werd net geen 100 km tocht.

 

NB: de bistro ‘het Jagershuis’ in Hengstdijk kan afgeschreven worden van de lijst van pleisterplaatsen.
Het is uitgebrand en of het nog terug opgebouwd gaat worden?

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.