Sponsortocht

 

Het was qua temperatuur al smeuïg en dat om 08.30 uur aan het Hofplein.
Er waren genoeg deelnemers voor deze sponsortocht.
Allemaal zomers aangekleed.

Klaar voor de rit.

 

Elize en Monnie op kop en hij weet de weg!
Zijn Garmin gaf een weggetje aan waar iedereen van wist dat dat niet bestond!
Ach, de techniek van een fietscomputer is feilbaar.
In ieder geval reden we een rondje Axel voor er langs de bakkerij van Peter van Meurs gefietst werd.
We klingelden wel met onze fietsbel, maar ik vermoed dat Peter wel ergens aan de kust zat.

Even tijd voor een slok.

 

Op de Liniedijk reed Mark lek en dan heb je de mogelijkheid om foto’s te maken.
Is dat tegenwoordig nog wel toegestaan?
Toch gewoon gedaan.

Kees en Lia in de schaduw.

Keurig op een rij wachten.

 

Op weg naar de volgende sponsor.
Uitspanning de ‘Bourgondiër’, die was ook nog niet geopend.
Nu bleef alleen de sponsor in Zelzate over en die fietste gelukkig mee.

Met een lusje via St. Jansteen naar Stekene en Klein Sinaai, om verder te gaan over de betonbaan naar Wachtebeke.
Dan is Zelzate niet ver meer, zo’n 12 km.
Op de teller stond al 60 km en de koffie begon al te ruiken.
De brug over en de Assenedesteenweg in.

Het begon al wat te spetteren en het zwerk zag er maar donkergrijs uit.
Binnen bij Werner was het droog en Ilse en Britt zorgde voor de inwendige mens.

En de bitterballen maar sputteren.

Zielig hè.

 

 

Wie pakt de laatste bitterbal?
Leo was te langzaam of Rob te vlug.
Dat zal hij wel blijven horen!

 

 

 

 

De fietsclub op visite.

 

Werner had geestrijk vocht neergezet en dat gleed erin als een godswoord in een ouderling.
Alle blikjes waren rood en argeloos trok Tanneke er één open, nam een slok: aarghhh…..dat was bier inplaats van cola.
Gauw werd dat blikje in Nab zijn handen gedrukt die er geen moeite mee had.
Buiten regende het wat en van binnen hielden we het ook niet droog.

Dat lust Jan wel: een glas en een bitterbal.

Fietsen en nog meer fietsen.

Anita dronk koffie.

 

Ondanks dat het gezellig was, moest er toch aan de terugreis begonnen worden.
Iedereen had weer praatjes en het bleef verder droog, tenminste aan de buitenkant.

Lenig en vrolijk.

 

Zo’n tocht moet je niet iedere week rijden!

Comments

  1. Monnie IJsebaert says:

    Hoezo, Anita dronk alleen koffie. Als je zo opstapt moet er wat in die koffie hebben gezeten.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*