Kleit

 

Donder en bliksem.
Zouden we dat op de sterrit van woensdag naar en van Maldegem ook over ons heen krijgen?
Voor dat natuurverschijnsel zijn we beducht, maar voor de slagregens die er meestal mee gepaard gaan werd gevreesd.

Dreigende wolken.

 

Verzamelen aan de Bio-Base en de groeiende wolken in de gaten houden.
Mijn gezicht met factor 50 ingesmeerd en op weg met een behoorlijke groep en gastrijdster Inge.
Over het Zevenaarsviaduct heen kijkend hing een donkergrijze wolk die de grond bereikte.
Gelukkig gingen we de andere kant op.
Een lange tocht naar Kleit met als apotheose de klim naar de watertoren met daarna een dankbare afdaling.

Het is altijd druk daar in ‘De Berken’ en je fiets moet je ergens in de bosjes stallen.

Fietsenstalling.

Overal fietsen.

In de bosjes ermee.

 

Binnen was het afzien voor een stempel.
Lange rij en smeuïg warm daarbinnen, het zweet brak je uit.
Daar is geen deodorant tegen bestand.

Even wachten.

Twee vrouwen, dat loopt in de papieren bij Evert.

 

De koffie kregen we in grootmoeders theeservies.
Delicate porseleinen koppen waar grove vingers doorheen gestoken werden.

Delicaat servies.

De etiquette hoog houden.

 

Na vertrek gingen we om de hoogte heen en volgden we zowaar een toeristische route.
Soms weet Monnie die wel te vinden!
Bij de oversteek in de buurt van Assenede hadden we het verkeerslicht tegen.
We voelden al wat druppels.

Wachten voor de Expressweg.

Wachten voor de regen.

 

In de Lindekenstraat barstte de bui los, het hoosde en rookte.
Factor 50 mag dan goed beschermen, maar het brandt vreselijk in je ogen.
Onder de bomen werd even geschuild en de regenjasjes aangedaan.
Zo reden we door Assenede, nagestaard door mensen in zomers tenue en droge straten.

Een plaatselijk buitje dus.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.