Graauw

 

Het was woensdag 23 mei een hele verademing om nu naar de andere kant van Zeeuws-Vlaanderen te fietsen met beduidend minder wind.
Die was vorige week moordend.
’s Morgens regende het nog even.
De boeren zouden er blij mee zijn, wij minder.

Korte kleding weder.

Even een moment rust voor de start.

 

Het tijdstip van vertrek vanaf het Pleintje wordt steeds vroeger en dan moeten we steeds langzamer naar het Hofplein fietsen om er niet te vroeg aan te komen!
Het was in ieder geval droog en een zon die eens vriendelijk scheen.

Bij de afslag naar de Kloosterweg hadden Rob en Leo een handgemeen.
Hand en vinger uitsteken naar rechts en naar links kijken met als gevolg dat de één het gebit van de ander controleerde of dat nog vast zat.
Leo hoefde alleen nog maar te bijten.

De Garmin van Monnie heeft af en toe kuren of misschien z’n eigenaar?
Bij St. Jansteen stonden we ineens voor de keuze: rechtdoor over een zandpad of linksaf over een zandpad.
Dat pad linksaf kwam sommige bekend voor.
Het is de toegangsweg naar Antwerpen volgens Michiel.
Even met fiets modderrijden.

Veilige haven.

Veilig oversteken.

 

Na de nodige beklimmingen van een aantal dijken bereikten we Graauw.
Tanneke reed sterk, bij elk stuk naar boven vloog ze iedereen voorbij.
De fietsen werden tegen de kerk geplaatst, met zo’n waker zou je geen kettingslot nodig hebben!

Terrasweer.

 

Veel leden dronken binnen hun koffie, de rest zat op het terras met iets geestrijker vocht.
Na Graauw weer huiswaarts, de dames echter wilden nog wat extra kilometers maken.
Wie zijn wij om dat verzoek niet in te willigen?
Dus dat werd weer doorstampen met de wind mee, fluitend reden we over de Pouckedijk.
Alweer!

 

Terwijl de boeren hun land sproeiden, hadden wij weer de nodige kilometers gemaakt.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*