Erpelkapperstocht 2018

 

De kop is eraf.
Het fietsseizoen is nu echt begonnen met het rijden van de ‘Erpelkapperstocht’.
Waren de dagen ervoor nog in winterse sferen gehuld, de zondag van de rit was het stralend weer.
Zelfs de arctische temperaturen waren niet meer aanwezig.

Stilleven.

Winters.

 

Op een enkele Belg na waren het toch merendeel ploegen van onze kant die meededen.
Het zonnetje scheen volop en de deelnemers hadden er zin in.
Stipt om 09.00 uur werd er vertrokken.
Clubleden voorop en achterop en ik in de volgwagen.

Inschrijven.

 

Hier en daar lagen nog restanten van een kortstondige winter.
Daar moest wel rekening mee gehouden worden, het kon het nog even glad zijn.

Overleg van de motards.

Opstellen.

Iedereen aanwezig?

Op weg.

 

Langs de ons bekende wegen en motoren die de weg afzetten gingen we door de streken van Hulst.
Jan ’t Gilde was de eerste die lek reed.
Even wiel wisselen en hij vond weer aansluiting.

Sneeuw en ijs kan ons niet deren.

Landelijk.

Lang gerekt.

Jan ’t Gilde terug naar het peloton.

 

Het andere verkeer kon ons niet hinderen en liet ons rustig passeren.
Zelfs joggers moedigden ons aan.
Al gauw werd mij de warme kleding aangereikt.
Had nog aangeboden; als iemand het koud zou krijgen, dan kon hij/zij even bij mij in de cabine meerijden.
Niemand nam dat aanbod aan.

Even aanzetten.

Lekker ingepakt.

De laatsten.

Door de polder.

Het ligt al te wachten op Pontje – Pontje.

Kop van het peloton.

De volgers.

Blauw en geel.

Dijk af en dijk op.

De laatsten zullen nooit de eersten zijn.

 

Na twee en een half uur waren we weer terug op de vertrekplaats.
De meesten namen gelijk een koel glas Trappist en de verloting kon beginnen.
Natuurlijk gingen de meeste prijzen zoals te doen gebruikelijk naar TC. Avanti.
Het was opvallend dat er meer lootjes in de vierhonderd vielen dan in een honderdtal lager.
Elize was de uitzondering.

Een afhaker.

Sommige moesten even van de fiets af.

 

Voor de laatste naar huis ging zullen de meeste taarten en worsten al aangesneden zijn als garnituur bij de bieren.

Na de tocht.

Overleg aan de stempeltafel.

Waarover spraken zij?

De dames.

..wat dronken zij?

 

Het was weer een rit zonder mankementen, al moest Renato ook van wiel wisselen.
Achter de volgwagen stayerend kwam hij weer terug bij het peloton.
We lopen achter op de ontwikkelingen.
Iemand van TC. Yara reed ook lek, helaas kon ik hem niet helpen.
Zijn wiel was uitgerust met een schijfrem.

’s Middags regende het weer.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.