Zon-Sneeuw-IJs-Water

 

Als je de kop zo leest zou je kunnen denken dat gaat over de wintersport!
Welnee, ben je mal.
Gewoon een zondagmorgen op de mountainbike over paden en door de bossen in het mooie Zeeuws-Vlaanderen en Vlaanderen.

Grote plassen en vette paden door de vele regenval.
Glad vanwege de nachtvorst en een heerlijk zonnetje; bijna alle ingrediënten voor een mooie MTB tocht.

Controle van de grote lus van onze Nieuwjaarsveldrit in de bossen van Stekene.

Zaterdag had ik via de Whatsapp al eens een balletje opgegooid, maar erg veel animo viel er niet te bespeuren.
Vermoedelijk had dat te maken met onze tocht van die zondag ervoor.
Anita was resoluut, die zou meegaan.
Om half tien zouden we vertrekken in Axel op Hofplein.
De wekker op kwart over acht en ff kijken wat voor weer het zou zijn.
De zon scheen al flauwtjes, dat was wel wat anders dan die vele regen van afgelopen week.
Misschien dat er nu wel meer mee zouden meerijden?
Om negen uur ben ik van huis vertrokken en kwam er al snel achter dat het toch wel eng glad was hier en daar.
De weg naar Axel was het maar rustig en helaas weinig andere leden te bespeuren op de fiets.
Op het Hofplein was Anita aanwezig en voor de rest verder niemand.
We hebben nog even gewacht tot half tien maar er kwam niemand meer opdagen.

Wij zijn ook, met het oog op de gladheid, rustig vertrokken richting Axelse bos.
Op de verharde paden kon je zo hier en daar zien dat het ook hier een beetje had gevroren.
Op heel wat plasjes was een dun ijsvliesje wat knisperend onder onze wielen werd vernield.
Meer dan de helft van de paden was verzopen in het water, wat een natte boel maar goed te rijden.
Op de MTB is het altijd leuk rijden door de plassen, al moet je natuurlijk wel uitkijken.

Vanaf Axel richting de Staats-Spaanse Linies, het stuk Smitsschorre lieten we rechts liggen.
Voor je het weet stuurt Staatsbosbeheer je een vette rekening.
Echt gebeurd, wij betalen vermoedelijk nog geen belasting genoeg.

Over de Staats-Spaanse Linies richting Heikant en dan richting de bossen van Stekene.
Het wazige zonnetje was inmiddels volop gaan schijnen, wat was het heerlijk buiten.
Ja, je zal maar in de badkamer tegels van de muur aan het kappen zijn, da’s pas balen.
Onderweg kwamen wij ook nog een aantal jagers tegen met een aantal roofvogels op de armen w.o. valken.
Maar wij trapten rustig voort tot een grote omgewaaide boom onze weg versperde.
Er waren er hier al meer geweest want er was een wandelpaadje om heen gecreëerd.
Dat wordt hier werk voor onze voorzitter met zijn kettingzagen en klievers.
Wel oppassen dat niet heel het bos plat gaat!

Anita in de sneeuwresten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toch was er op het parkoers zo hier en daar wel wat gewijzigd, de sloot was weggehaald.
We hebben een nieuwe gevonden, breder en dieper.
Volgens Anita goed te rijden en wie ben ik dan om te zeggen: doen we niet.
Dus toegevoegd; een nieuw sloot passage.
Onderweg kwamen we ook nog een hoop sneeuw tegen, zie foto met Anita.
En de nodige bomen die waren omgewaaid en dwars over de route lagen.

We hebben de route verlaten aan de Kijkuit en de weg langs het “Zijkanaal naar Hulst” deze keer links laten liggen. Over Zaamslag terug naar Terneuzen en met een 60+ op de teller.
Nu kon het reinigen van machine en mens beginnen.

Bah….blubber.

 

En voor de goede orde; PEKEL afspoelen met KOUD water.

 

Comments

  1. Leuk verhaal.
    Alleen meer foto’s maken.
    We willen die blubber toestanden meebeleven vanuit een droge stoel.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*