Breskens

 

Zondagmorgen bleef ik wat langer tussen de vette lappen liggen.
Rustig ontbijten om daarna op het gemakje, in mijn uppie, naar Breskens te fietsen.
De club kan het zonder mij ook wel vinden!

Drogen maar.

 

Mijn schoenen en de ketting van mijn koersfiets waren nog niet droog van gisteren.
Zelfs mijn wielerkleding hing nog aan het rekje.

Dit ook.

 

Ondanks alle elektronica, satelieten en computers blijft het weer voorspellen toch natte vingerwerk.
Het bleef gewoon droog en de wind stond uit het zuiden.
Nu had ik gehoopt dat het naar het westen zou draaien, dan had ik die op de terugweg mee.
Mooi niet, het ging wel steeds harder blazen uit dezelfde richting.

Deze bloemen wachten tevergeefs op de zon.

 

In Breskens had ik net mijn koffie op of daar kwam de rest van de club aan.
Kan nooit aan mijn snelheid gelegen hebben dat ik er eerder was, want ik reed op mijn mountainbike.
Toch gezamenlijk een bakkie gedaan en gelijk vertrokken.
Ik wilde nog aanpikken, maar ze reden te hard voor me.
In mijn eigen tempo reed ik naar mijn schoondochter.

Ze reden van me weg.

 

Die had nog een stuk appeltaart voor me bewaard!

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.