Kritiek

 

Het voordeel van twee rittendagen is dat je op de eerste dag als stempelaar kritische opmerkingen moet aanhoren over de 60 km route.
De volgende dag kan je door dezelfde route te rijden een oordelen vellen of die, vaak opbouwende, kritiek wel juist was.
Te zeuren blijft er altijd wel iets, maar is het ook terecht?

Een deelnemer woonachtig in Kieldrecht kon niet begrijpen waarom we zonodig met die tocht door België moeten fietsen.
In Zeeuws-Vlaanderen zijn de wegen toch veel beter.
Dat is een compliment waar we niet veel aan hebben.

Papierwerk.

Aan de inschrijftafel.

 

Na het inschrijven op weg.
Deelnemers van de vorige dag wezen er al op dat het stuk Oud Ferdinandusdijk naar de Heuvelstraat bestrooid lag met grind.
Dus ben ik gelijk de Plaatstraat in gereden tot aan de Heuvelstraat om daar te wachten op de leden die die steentjes wel trotseerden.
Scheelt een paar honderd meter en mogelijk een lekke band!
Daarna met z’n allen op weg voor de route van 60 km naar Klein-Sinaai.

Het moet gezegd worden; sommige pijlen waren zwanger en je kon soms moeilijk opmaken welke punt je moest aanhouden.
De pijlen waren rond aan alle kanten.
Ook stonden een aantal pijlen te dicht bij een bocht, het was prettiger ze eerder te ontdekken.
Je hoefde dan niet direct in de remmen te knijpen bij koersverandering.
Ook waren er heel wat pijlen die al ver over de houdbaarheidsdatum waren.

Toch konden voor het merendeel de pijlen goed gevolgd worden.
Kortom we hebben met de groep het rondje volledig gereden met een kritische blik van mij.
Dat gold alleen maar de pijlen, de route zelf blijft de moeite waard.
Zolang er vrolijk gekeuveld wordt in het peloton gaat het goed.

George nu bij stempelaar Chiel.

Er trilt altijd wel wat los.

Wachten op de koffie.

Terwijl Mark Otterloo en Ronny Fieret sleutelen.

 

Even een koffiestop bij Chiel in de ‘Oude Route’ waar gelijk een wafeltje genuttigd werd met een stuk peperkoek.
Om op de terugweg langs de Moervaart tussen andere fietsers door te laveren.
Zolang men maar rekening met elkaar houdt zijn er geen problemen.
De pijl op de hoek Wildestraat/Langelede kreeg in mijn kritische blik ook geen voldoende.

Elize Witte en Anita Wissel als stempeldames in Emmadorp.

 

Wat betreft de wegen; die lagen in België er grotendeels goed bij.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.