Eede

 

Verzamelen bij de Bio-Base ging niet door.
Het gebeurde nu na het stoplicht, daar kon in de schaduw van de bomen op elkaar gewacht worden.
Onwetend over wat ons te gebeuren stond werd er op tijd vertrokken.
Er viel niets te mopperen over de wind.
Een briesje die toch niet verkoelend bleek.

Voor een enkeling is de klim gelijk over de brug een brug te ver.
We hadden het niet tegen, er kwam zelfs geen trein aan.
Nadat we de snelheid aangepast hadden gingen we richting Eede om in ‘de Tol’ een stempel te halen en iets verkoelends te drinken.
De temperatuur begon al naar de 25C op te lopen.
Onderweg veel fietsers.
Iedereen wilde er graag uit met het mooie weer.

Helpen.

 

Nadat we de ‘Roste Muis’ voorbij waren ging Rob v/d Goes ineens van z’n koers af, reed het gras in en dook in een diepe, gelukkig droge, sloot.
Even paniek.
Het liet zich even ernstig aanzien door al het bloed over zijn arm.
Het bleek gelukkig mee te vallen en met zijn eigen zakdoek werd een drukverband aan gelegd op zijn hand.

Eenmaal weer de sloot uit, bleek Rob toch nog wat gammel.
Gelukkig bleken Bram en Frits thuis te zijn die gelijk onderweg gingen om Rob en zijn fiets op te halen.
Evert, Tanneke en Irma bleven bij hem.
De rest zette ontdaan de tocht voort.

In de achtergrond wat blauw.

 

In de consternatie haast geen foto’s van leden gemaakt.
De terugweg werd voor Charlie weer een lijdensweg en werd door een klein groepje uit de wind gehouden.
Bij Philippine lieten we hem achter.

Het was me een tochtje naar Eede wel.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.