Cadzand

 

Gisteren fietste ik met mijn vrouw een rondje Zuidzande.
We kwamen ook langs café ‘Buitenlust’ dat er uitgestorven bijlag.

Stilte voor de storm.

 

Op het buitenterras stonden de vlaggen strak van de wind.

Wind!

 

De sterrit naar Cadzand staat bij velen ook bekend onder de naam ‘Windrit’.
Vooral het stuk Zuidzande – Cadzand is berucht.
Mijn vrouw kreeg wel bewondering voor ons rijden, want ook zij moest tegen die wind in ploeteren.

Afijn, vandaag gingen wind en warmte recht evenredig met elkaar op.
Iedereen stond er bloot bij: korte kleding was nu veruit verkiesbaar.

Bloot!

 

Monnie had zijn fiets naar de clubkleuren aangepast.

Onder zomerse waarden vertrokken we van de Bio-Base, goed ingesmeerd met factor 50 en dubbele bidons op de koersfiets.
Het regenjasje moest nu plaats maken.

Watervoorraad.

 

We hadden op tijd in de gaten dat de brug opendraaide en konden we afslaan richting de sluizen.
Daarna was het met de wind van opzij naar Cadzand toe.
De tocht erheen viel qua wind wel mee, de temperatuur ging ook zijn tol eisen.
Als we de molen in zicht krijgen is het meeste leed geleden.
Heen voorlopig!

Cadzandse molen. Die houdt wel van wind.

Aankomst en de vlaggen hangen minder strak.

Nu wel drukte.

Onderonsje!

 

Altijd in de rij voor een stempel.

Ik zie groen!

 

In de herberg was geen plek voor ons en fietsten we weer terug naar Zuidzande om op een leeg terras bij de ‘Rode Leeuw’ wat te gebruiken en tevens de bidons te vullen.

Dorst.

In de schaduw.

Aandacht.

 

En dan?
De terugweg: wind, wind en nog eens wind bij tropische temperaturen.
Je hoefde echt geen wind te kopen.
In het peloton kraakte en piepte het soms.
Achter me hoorde ik regelmatig het slurpen aan de bidon.
Eenmaal thuis stond er 28C op de thermometer.

Morgen voorspellen ze weer regen.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.