Hoek

 

Woensdag 5 april gingen we los, de Sterrittencompetitie begon weer.
Op het verzamelpunt werd er al gespannen gewacht op het vertreksein.

Het duurt altijd even om te mogen vertrekken.

 

Stipt om 13.30 uur werd er vertrokken, Chiel kon nog net aanpikken.
Een behoorlijke groep ging op weg.
De brug was op onze openingsrit goed gezind en we konden er zo over zonder eerst te wachten.
Zelfs de weergoden waren goed bezig, want iedereen wist nog hoe het vorig jaar was.
Veel wind en nog veel meer regen, nu stond er alleen een braaf briesje.

Via de Braakman en langs Biervliet reden we naar Hoek.
Voorop bijna zeventigers met daar achter de jeugd die soms kreunde.
Met de wind in de rug bereikten we de stempelplaats.

Aankomst. Foto: Herman Baillie.

Op naar de stempeltafel. Foto: Herman Baillie.

 

De coördinator van de sterrittencompetitie stond ons al op te wachten.

Monnie en Herman Baillie.

Een plekje voor de fiets zoeken.

 

De koffie en andere vochtigheden smaakte daarna goed, we hadden er ook voor gereden.

Het knappe gezicht is leuker dan die van de mannen.

Nieuw en oude leden.

 

Om daarna weer de resterende kilometers te maken, het viel niet mee.

Opstellen van de vertrekkers.

Stempelplaats Hoek.

 

Na vertrek richting de brug die, hoe is het mogelijk, we zonder problemen over konden.
Nog een verrassingslusje en na het landbouwviaduct bij de St. Jansdijk kon Terneuzen en Zaamslag naar links en Axel rechts.
Daarna ging Zaamslag bij Spui rechtsaf.
Nu zijn er een aantal leden die jaloers zijn als ik appeltaart krijg op zaterdag.

Tiramisu, mmmm.

 

Nu werd ik verrast door een stukje Tiramisu ter compensatie van de verloren gereden kilo’s.

De eerste sterrit zit er weer op!

Volgend bericht

Speak Your Mind

*