Erpelkapperstocht 2017

 

Wat voor weer zou het zijn in Absdale?
Dagenlang werden we geteisterd door weersverwachtingen die niet veel goeds beloofden.

In afwachting van het begin en in de zon achter glas.

 

Edoch, het zonnetje straalde volop op de dag van onze Erpelkapperstocht.
Al scheelde het niet weinig of het werd uit het firmament geblazen.
Er stond een puist wind.

Opstellen van eigen leden.

Nog geen tijd.

Verzamelen van de deelnemers.

 

Stipt om 09.00 uur werd er vertrokken.
De sterken op kop, met achter ons stemmen die aangaven dat we ons aan de snelheid moesten houden.
Tegen de wind lukte dat aardig, maar kregen we die eenmaal achter dan werd het een probleem.
Het fietste zo lekker weg.

Van Overslag tot Patrijzenhoek de wind achter, maar toen!
Dat werd beuken en de snelheid viel ver terug.
Sommigen begonnen al hardop te mompelen over koffie.
Dan is het een hard gelag als we de plek waar het te verkrijgen is aan de andere kant van de weg passeerden.

Iedereen was blij daar toch weer van de fiets te kunnen.
Opgelucht dat we het droog gehouden hadden in een koel zonnetje.

De stempeltafel.

 

Na koffie en ander vloeibare waar was het wachten op de verloting.
Na de mededeling van de voorzitter dat er 61 deelnemers aan de tocht mee deden en er 160 stempelaars waren, gingen de eerste taarten naar de motorrijders.
Ze verdienden het, al hadden ze ons best uit de wind mogen houden.

Laat de dorstlessers maar komen.

Uitleggen hoe zwaar de tocht was.

Irma was er ook weer op haar fiets.

 

Er waren genoeg prijzen te verdelen.
Bij elke gewonnen worst, tulband of taart riep iedereen: mes, mes!

Jan Kalisvaart was één van de gelukkigen voor de taart. Foto: Renato.

 

Ze kwamen er op het laatst mee langs de tafels leuren.
Zelfs Patrick kon zijn verjaardag met taart vieren.

En toen kwam de regen.

 

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.