Passen

 

Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel kleding passen.
Voor mij is een nieuwe spijkerbroek voldoende, mits van het juiste merk.
Naar binnen, de maten opgeven, inpakken en wegwezen.

Een overhemd geeft al weer wat meer bedenkingen.
Natuurlijk met een verkoper erbij die al zwijmelend vertelt hoe goed het mij wel staat.
Mijn vrouw valt hem ook nog bij.
Grrr…..

 

Nu was het weer kleding passen voor de club.
Daar had ik wat minder moeite mee.
Vooral omdat de presentator van het komende tenue er mee aan de deur kwam.
Op de pasavonden was ik verhinderd.

 

Dat was dus shirtje aan en uit, evenzo met de broek en jacks.
Met mijn vrouw op afstand erbij voor de nodige opmerkingen.
Daar sta je dan met je wintervet in al die kledingstukken te wurmen.
Gelukkig zijn nu de juiste maten van me bekend.

Na vertrek van de kledingbeheerder blijf je met vragen achter.
Wat gaat het worden?
De kledingcommissie zal er een zware kluif aan hebben.

Huidige kleuren?

Toekomstige kleuren?

De schrik voor mannen?

Welke sponsor komt daar te staan?

 

Hoeveel sponsors komen er allemaal op de kleding te staan?
Wat zullen de kleuren zijn?
Hoe gaat het ontwerp er uit zien?
Vernieuwend of ouderwets?

Te kleurrijk?

Te druk?

Te vrouwelijk?

 

Het antwoord op al die vragen zullen we aan het begin van het seizoen krijgen.
Dat zal wel wennen worden en er zal hier en daar wat gemopperd worden.
Te krap, te ruim, te kort, te lang, te dik of te dun.

Na een paar weken vinden we het weer gewoon en rijden we weer in frisse kleren.

Een nieuw seizoen kan niet beter beginnen.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*