Scheldetocht

 

Er werd code geel afgegeven voor vrijdag 14-08-2015.
Dat geldt natuurlijk niet voor België.
De dageraad begon grijs en nog meer grijs met soms af en toe een stipje blauw.
Mogelijk dat dat sommige afschrok om niet mee te gaan.
Stipt op tijd vertrokken acht man voor een tochtje langs de Belgische Schelde.
We waren nog niet door Koewacht of Chiel kneep al in zijn remmen: lekke achterband.
Gelukkig was er een bekende in de straat die een goede pomp had en de band weer op de juiste druk bracht.
Remmen deed hij nog een keer langs de Expresweg, nu om zijn zadeltasje opnieuw te bevestigen die op zijn achterwiel stuiterde.

In Temse werd gestopt voor de koffie.

20150814_102336

Wachten op de koffie.

 

Temse, vraag me niet hoe we daar kwamen?
Het ene onbekende weggetje volgde het andere, soms was dat weggetje opgebroken.
De postduiven Bram v/d Velde en Cor Bakker gaven de aanwijzingen en wij volgden lijdzaam.
Voor we de koffieplek in Temse bereikten moesten we over de weekmarkt.
Een vrouw permitteerde nogal dat we daar niet mochten fietsen maar daar waren we gauw aan voorbij.
Op het terras keken we toch bezorgd omhoog, het werd wel erg grijs: zou het soms?
Eenmaal over de brug van Temse brak de zon door en gingen we opgewekt richting Mariakerke en St.Amands om daar met de pont, hoe kan het anders, naar de overkant te gaan.

20150814_113416

Beetje steil.

20150814_113520

St. Amands.

 

Daar ontmoeten we een ploegje Zeeuws-Vlamingen en gezamenlijk reden we naar Zele.
Wij stopten daar voor de lunch terwijl zij doorreden.

20150814_122731

Zele.

20150814_122745

Etenstijd.

 

Nu dacht de schrijver dezer bericht dat hij werd over geslagen in Kamperland, in Zele gebeurde het wel.
Voor hem geen uitsmijter: vergeten te noteren!
Ook de donkere Leffe was op en moesten we over op Kasteel Donker, ook lekker spul.
Nadat iedereen zijn bestelde maaltijd op had werd de tocht vervolgd.
Na Lokeren en Doorslaar verkondigde Bram dat we weer op de bekende weg zaten.
Helaas, ik voelde me nog steeds verloren en was daar niet alleen in.
In Wachtebeke moesten we weer stoppen, Michiel moest even zijn voorband weer op druk zetten.
Tegen drie uur waren we weer terug in Axel en werd er traditiegetrouw een pintje gedronken op de goede afloop.

20150814_150251

Dorst!

 

Het was weer een leuke tocht.

Wat code geel aangaat: het enige geel wat we zagen kwam van de zon, er viel geen spetter, hoogstens zweetspetters.

Volgend bericht

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.