Klimmen

 

Ik hou van schilderijen die vragen oproepen, een verhaal kunnen vertellen.
Wat bedoeld de schilder ermee en wat zie ik er in?
Zolang het getoonde begrijpelijk en realistisch is.

tandem

Marius van Dokkum – Weerstandem 1998.

 

Op deze afbeelding komt iets gemeenschappelijks naar voren; een fiets.
Een vervoermiddel ons allen bekend.
Dan begint het verhaal of de fantasieën.
Er staan personen op afgebeeld, een man en een vrouw, een echtpaar?
Je ziet de heuvel en als een echte toerfietser ken je dat gevoel.
Zwaar.
Kijkt de vrouw terug naar de veilige weg die horizontaal loopt en houdt zij zich ondertussen veilig vast aan de slippen van zijn jasje?
Of ziet ze iets anders: een regenboog misschien?
Een parasol ter bescherming tegen de onbarmhartige zon?
Zo ingespannen is ze niet bezig.
Is het een paraplu?
Alvast uitgestoken voor de naderende bui en rijdt de man daarom zo verbeten naar boven.
Is het een ingehuurde agrariër op klompen die over een stuk kasseienstrook naar de top tracht te stuiteren die deze vrouw voor het moment behulpzaam is?
Als hoofdbedekking slechts een pet.
Het gewicht is slecht verdeeld maar er is licht op de fiets!
Zou er in het tasje van de dame een flesje met levenselixer verborgen zitten dat straks als dank overhandigd wordt?

Genoeg verzinsels die worden ontlokken aan het kaartje.
Dit kaartje kreeg ik van mijn vrouw met daarin de tekst: wanneer gaan we weer fietsen?
Het antwoord is voor iedereen duidelijk: als het niet waait, de zon schijnt, de warmte van het land behaaglijk aanvoelt en de kleding net zo luchtig is.
Wel ieder op zijn eigen fiets en kracht, genieten van de mogelijkheden.

Wat een kaartje met je gedachten kan doen!

Volgend bericht

Speak Your Mind

*